กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 25 เภทภัยลอยมาไม่ทันตั้งตัว
สิ้นเสียงของฉินเลี่ย เขาก็หมุนตัวเดินจากไป มู่ฉิงยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ ชั่วพริบตาราวกับตกอยู่ในช่วงเหมันต์อันหนาวเหน็บเสียดกระดูก
หลังกินอาหารเช้าเสร็จ ทั้งสามคนก็ออกเดินทางพร้อมกัน
เช่นเดียวกับตอนขามา สวี่เยียนไม่ได้นั่งรถของฉินเลี่ย
โจวสิงผู้ช่วยของฉินเลี่ยลอบมองเธออยู่สองที ทว่าเถ้าแก่เนี้ยของตัวเองไม่ได้แสดงท่าทีใด เขาก็ไม่กล้าตัดสินใจโดยพลการ
มู่ฉิงนั่งอยู่เบาะหลังของรถ มือที่วางบนชายกระโปรงกำแน่น “อาเลี่ย เยียนเยียน...”
ฉินเลี่ยส่งเสียงเย็นชา “ออกรถ”