เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 315 ต้นหานผิงอันแปลกประหลาด เหมืองเงินที่ถูกครอบครอง
“ข้าได้ยินโหวหู่บอกว่า ในต้นหานผิงสองต้นนั้น มีต้นหนึ่งที่โหวไห่บิดาของเขาเป็นผู้ค้นพบก่อน ภายหลังกลับถูกหล่งซานของพวกเจ้าแย่งชิงไป เรื่องนี้จริงหรือเท็จ”
กำลังจะได้เห็นต้นหานผิงทั้งสองต้นแล้ว เซี่ยหงอารมณ์ดียิ่งนัก พลันนึกถึงคำพูดของโหวหู่ก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามคนทั้งสองด้วยความสนใจ
“ไร้ยางอาย!”
หลี่เทียนเฉิงที่กำลังนำทางอยู่ด้านหน้าขมวดคิ้วมุ่นมิได้กล่าวอันใด ส่วนหลี่เสวียนหลิงอดไม่ได้ที่จะสบถด่าออกมาตรง ๆ
“ต้นหานผิงต้นนั้น ชัดเจนว่าเป็นท่านพ่อของข้าที่ค้นพบก่อน โหวไห่ไม่อยากให้หล่งซานของเราฮุบไว้แต่เพียงผู้เดียว จึงร่วมมือกับค่ายกว่ายี่สิบแห่งในเวลานั้นเปิดศึกกับพวกเรา ทำให้หล่งโย่วเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า จำนวนค่ายลดฮวบลงเหลือเพียงสิบสองแห่ง ท่านพ่อของข้าทนดูไม่ได้ ท้ายที่สุดจึงยอมแบ่งส่วนแบ่งให้พวกเขาถึงเจ็ดส่วน!”
เมื่อเห็นท่าทางโกรธเกรี้ยวจนคิ้วเรียวชี้ชันของหลี่เสวียนหลิง คาดว่าสิ่งที่นางพูดคงมิใช่เรื่องเท็จ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าโหวหู่ในตอนนั้นมีโอกาสสูงที่จะหลอกลวงตน ทว่าเซี่ยหงก็นึกไม่ถึงว่า คนผู้นั้นจะกล้ากลับดำเป็นขาวได้ถึงเพียงนี้
“เช่นนั้นที่เขาบอกว่า ต้นหานผิงต้นนั้นนับตั้งแต่ปีหล่งโย่วที่สี่สิบเป็นต้นมา น้ำค้างหยกที่ผลิตได้ในแต่ละปีมีเพียง 40 หยด เป็นเรื่องจริงหรือเท็จ แล้วอีกต้นเล่า แต่ละปีผลิตได้กี่หยด”