กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 303 ทัพหล่งโย่วผู้พ่ายแพ้ กองทัพเซี่ยไร้ทางหนี กระถางศักดิ์สิทธิ์
เมื่อสองทัพทิ้งระยะห่างออกจากกัน เขตหลักใต้ดินก็ตกอยู่ในความเงียบงัน เขตหลักรังผึ้ง ด้านทิศเหนือของกลุ่มสิ่งปลูกสร้าง ค่ายทหารกองทัพหล่งโย่ว ข้างกองไฟ หลี่เสวียนหลิงมีสีหน้าบึ้งตึงมาโดยตลอด ครั้นเห็นเมิ่งอิ้งที่รับหน้าที่นับยอดผู้บาดเจ็บล้มตายเดินกลับมา ก็เอ่ยถามทันทีว่า
“สถานการณ์ความสูญเสียของพลทหารเป็นอย่างไรบ้าง?”
เมิ่งอิ้งเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมหนักอึ้งอย่างยิ่ง “ตายในสนามรบ 572 นาย บาดเจ็บสาหัส 32 นาย ยอดบาดเจ็บล้มตายรวม 604 นาย บาดเจ็บเล็กน้อยมิได้นับ กำลังพลที่เหลือที่ยังรบได้ยังมีอีก 2,365 นายขอรับ” เพล้ง…………
หลี่เสวียนหลิงตบโต๊ะชั่วคราวเบื้องหน้าจนแหลกละเอียดเป็นผุยผงโดยตรง ลุกขึ้นยืนกวาดสายตามองเหล่าระดับต้านหนาว ตวาดด่าด้วยความเดือดดาลว่า “เหตุใดถึงสูญเสียคนไปมากขนาดนี้? เมื่อครู่ตอนล่าถอยข้าได้สังเกตดูแล้ว ความสูญเสียของต้าเซี่ยอย่างมากก็แค่สองพันเศษเท่านั้น พวกเจ้าไปรบกันอีท่าไหนถึงออกมาเป็นแบบนี้?”
เมื่อครู่ในสนามรบ รวมถึงตอนที่นำทัพใหญ่ล่าถอย จิตใจของนางจดจ่ออยู่แต่กับความสูญเสียของต้าเซี่ยเพียงอย่างเดียว สำหรับสถานการณ์ความสูญเสียของฝ่ายตนนั้น หลี่เสวียนหลิงกลับไม่ได้มีตัวเลขชัดเจนในใจเลย ตัวเลขความสูญเสีย 604 คนนี้ ย่อมเกินกว่าขอบเขตที่จิตใจของนางจะรับไหวอย่างเห็นได้ชัด