กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 299 ประชิดค่าย ค้นหา จนปัญญา
ปีหล่งโย่วที่สี่สิบแปด วันที่ยี่สิบสามเดือนหก ช่วงต้นคืน
“กองทัพหยุดเดินหน้า!”
สองกิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของค่ายเฟิงเฉา กองทัพหล่งโย่วจำนวน 3,000 นายที่กรำพายุหิมะเดินทัพมาตลอดสามชั่วยาม ในที่สุดก็หยุดลงตามคำสั่งของหลี่เสวียนเหยียน
“ยี่สิบเจ็ดกิโลเมตร ใช้เวลาเพียงสามชั่วยามเศษ เดินทัพเลียบไปตามอุโมงค์ กลับเร็วกว่าการเดินฝ่าทุ่งหิมะตามปกติถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
ในแถวระดับต้านหนาวด้านหน้า หลี่หยวนไข่อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจพึมพำออกมาคำหนึ่ง ซ่งหนิงที่อยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นทันทีว่า “อุโมงค์สายนี้ของต้าเซี่ย เดิมทีก็ขุดสร้างเลียบไปตามทางราบอยู่แล้ว อีกทั้งตอนเริ่มสร้าง ย่อมต้องลงแรงแผ้วถางสิ่งกีดขวางและร่องเหวทั้งสองข้างทาง ดังนั้นตลอดทางเดินทัพพวกเราจึงไม่พบอุปสรรคหรือสิ่งกีดขวางใด ๆ ความเร็วเพิ่มขึ้นเท่าตัวย่อมเป็นเรื่องปกติ”
“เดินเลียบอุโมงค์ยังเร็วขึ้นเท่าตัว หากเดินเข้าไปในอุโมงค์โดยตรง ความเร็วมิยิ่งเพิ่มขึ้นอีกหรือ”
“มิใช่แค่เร็วขึ้นเล็กน้อยหรอก ได้ยินท่านพ่อบอกว่า ก่อนหน้านี้ต้าเซี่ยน่าจะติดตั้งเตาถ่านหินและคบไฟไว้ในอุโมงค์เป็นจำนวนมาก อุณหภูมิภายในอุโมงค์สูงกว่าภายนอกมากนัก การเดินทัพอยู่ข้างในนอกจากไม่ต้องกังวลเรื่องสภาพภูมิประเทศแล้ว ยังไม่ต้องเผชิญกับลมหนาวและหิมะ ความเร็วอย่างน้อยก็เพิ่มขึ้นเจ็ดถึงแปดเท่าได้”
“เช่นนั้นแล้วเหตุใดพวกเราจึงไม่เดินในอุโมงค์ตรง ๆ ยังต้องเสียแรงเดินทัพจากอู่ซวงมาถึงสามชั่วยามเช่นนี้เล่า”