กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 268 เลื่อนขั้น ตักเตือน ตรวจตราชุมชน
ปัง………… แพะมารที่ใกล้ตาย เห็นได้ชัดว่าเริ่มคลุ้มคลั่งแล้ว มันสลัดตัวอย่างบ้าคลั่ง สลัดคนที่เกาะแผงคอของมันกระเด็นออกไปส่วนหนึ่งก่อน; จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนตะแคง กลิ้งไปมาบนพื้นอย่างทุรนทุราย พยายามจะไล่คนที่เหลือให้ไปให้หมด ปัง!
พรวด…… แพะมารมีความยาวห้าหกเมตร ในบรรดาอสูรเหมันต์ระดับต่ำ ก็ถือว่าเป็นพวกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดอยู่แล้ว เมื่อมันกลิ้งตัวเช่นนี้ ก็ทำให้คนที่เกาะแผงคอมันแน่นอยู่สองข้างลำตัว ถูกทับจนกระอักเลือดไม่หยุดทันที
“อย่าปล่อยมือ ทนไว้ให้หมด!”
“แรงของมันทับพวกเราไม่ตายหรอก ทนเจ็บไม่ไหวก็กินโอสถโลหิตคลั่งซะ”
“ทนอีกหน่อย อีกเดี๋ยวก็พอ!”
เมื่อเห็นว่าคนกว่าครึ่งถูกแพะมารสลัดกระเด็นไป เหลือคนที่ไม่ยอมปล่อยมือไม่ถึงสี่สิบคน จ้าวหยวนคงก็คำรามลั่น เขากลืนโอสถโลหิตคลั่งลงไปก่อนเป็นคนแรก จากนั้นก็พลิกตัวกระโดด ใช้สองขาหนีบเข้าที่คอของแพะมาร
“อ๊าก…………”
เมื่อตระหนักได้ว่าพลังของแพะมารใต้ร่างกำลังอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ จ้าวหยวนคงก็ส่งเสียงคำรามดังก้อง ปล่อยมือขวาออกชั่วคราว ชักกระบี่สั้นออกจากเอวอีกครั้ง กัดฟันแน่น เล็งไปที่ตาซ้ายของแพะมาร แล้วแทงลงไปอย่างแรง ฉึก………… กระบี่สั้นที่แทงเข้าตาขวาของแพะมารก่อนหน้านี้ เหลือเพียงด้ามจับที่อยู่ด้านนอก เลือดข้างในไหลออกจนหมดแล้ว สิ่งที่ทะลักออกมาในตอนนี้ คือไขสมองสีขาวขุ่นที่ถูกแทงจนเละเทะ ความเจ็บปวดที่มันได้รับนั้นสุดจะจินตนาการ