ตอนที่ 253 ขาดเนื้อ ขาดคน มีคนส่งมาให้

ตอนที่ 253 ขาดเนื้อ ขาดคน มีคนส่งมาให้

ปีต้าเซี่ยที่สอง วันที่ยี่สิบแปดเดือนสี่ ทันทีที่ตกค่ำ ที่ประตูฐานที่มั่นศิลายักษ์อู่ซวง ก็มีคนกลุ่มใหญ่พุ่งพรวดออกมาอย่างหนาแน่น พวกเขาทุกคนล้วนพกอาวุธ บางคนยังสวมเกราะเหล็ก ตอนที่เดินออกจากประตู เมื่อมองไปยังคนของต้าเซี่ย ในแววตาของพวกเขาล้วนแฝงไปด้วยความรู้สึกขอบคุณและซาบซึ้งใจไม่มากก็น้อย

ท่ามกลางฝูงชน ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่หันกลับไปโค้งคำนับให้ประตูเหล็ก คนข้างหลังเห็นดังนั้นก็ทำตาม ก่อนจากไป ล้วนโค้งคำนับประตูเหล็กด้วยความเคารพ ภายในประตูเหล็ก เมื่อเห็นพฤติกรรมของผู้ที่อยู่ขอบเขตขุดดินของทั้งสองค่ายอย่างหล่งซานและเจาหยาง ชิวเผิงก็เผยรอยยิ้มเล็กน้อย หันไปเอ่ยกับเซี่ยชวนด้วยรอยยิ้มบาง ๆ :

“จิตใจคนล้วนทำด้วยเนื้อ ท่านผู้นำพูดไม่ผิด คนเหล่านี้ได้รับความช่วยเหลือจากต้าเซี่ยถึงสองครั้ง ตอนนี้อาวุธและอุปกรณ์พวกเราก็คืนให้พวกเขาครบทุกชิ้น แถมยังปล่อยพวกเขาไปทั้งหมด ไม่ว่าอย่างไร ในใจก็ต้องจดจำน้ำใจของต้าเซี่ยไว้บ้างล่ะ”

“ไม่ใช่แค่บ้างหรอกนะ...”

รอยยิ้มบนใบหน้าของเซี่ยชวนกว้างขึ้น เขาส่ายหน้าแล้วพูดต่อ: “นายลองนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในหุบเขาน้ำเต้าก่อนหน้านี้สิ แล้วจะรู้ว่าทำไมคนพวกนี้ถึงโค้งคำนับ” ชิวเผิงก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เข้าใจทันที