ตอนที่ 246 ผีน้ำค้างขาวกับน้ำค้างหยกหานผิง รอยยิ้มพิลึกของหานฉยง

ตอนที่ 246 ผีน้ำค้างขาวกับน้ำค้างหยกหานผิง รอยยิ้มพิลึกของหานฉยง

“เมื่อตอนกลางวันของวันที่สิบหกเมษายน ซือเฉิงพาพวกเราหลายคนไปสืบดูสถานการณ์ของค่ายหยางลู่ แล้วก็พบว่าหลี่เสวียนเทียนกับเผิงปัวและพวกทั้งสี่คนกำลังช่วยคนอยู่ หลังจากนั้นเขาก็ให้อี่ว์เหวินเถาแกล้งทำเป็นบอกว่าตัวเองคือหลินเย่แห่งเจาหยาง แล้วก็ปะปนเข้าไปอยู่ข้างกายอู่สยงและหานจิ่วหลี...”

ภายในพระตำหนักชั้นบนสุดของเขตหลักรังผึ้ง เซี่ยหงฟังหยวนเฉิงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในค่ายหยางลู่ให้เขาฟัง พลางตรวจสอบอาการของอี่ว์เหวินเถาที่กำลังหมดสติอยู่ หยวนเฉิงเล่าได้อย่างละเอียดลออ โดยเฉพาะตอนที่เขาถูกเซี่ยชวนส่งไปสนับสนุนอี่ว์เหวินเถาในภายหลัง จนได้เห็นฉากที่ผีน้ำค้างขาวฟื้นคืนชีพขึ้นมาบนยอดเขาหยางหยวน ก็ยิ่งไม่กล้าตกหล่นแม้แต่คำเดียว เขาเล่าทุกอย่างออกมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

รอจนหยวนเฉิงเล่าจบ เผิงปัวก็นำเรื่องความเป็นมาของยอดเขาหยางหยวน หรือก็คือเรื่องหยาดน้ำค้างตกจากสวรรค์เมื่อเก้าสิบกว่าปีก่อน มาเล่าให้ฟังด้วยเช่นกัน อาการบาดเจ็บของอี่ว์เหวินเถาสาหัสมาก ไม่เพียงแต่บาดแผลทะลุที่หน้าอกเท่านั้น ภายในร่างกายก็ยังมีสสารสีแดงเพลิงจำนวนมากกระจายอยู่ทั่ว เมื่อเซี่ยหงนึกถึงสถานการณ์ของอู่สยงที่เพิ่งเห็นในค่ายหานฉยงเมื่อครู่ สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้นมาเล็กน้อย