เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 240 เงื่อนไขที่ไม่อาจปฏิเสธ รอดตายหวุดหวิด
ผิงกู่คือที่ไหน? คือรังเก่าของค่ายเจาหยาง! ชื่อสถานที่แห่งนี้ ภายในหล่งโย่ว นอกจากระดับต้านหนาวของค่ายขนาดยักษ์สิบสองแห่งแล้ว คนอื่นที่รู้ก็มีน้อยแสนน้อย แต่ชิวเผิงกลับรู้ นี่นับเป็นการพิสูจน์อีกครั้งอย่างไม่ต้องสงสัย ว่าต้าเซี่ยรู้เรื่องของหล่งโย่ว มากกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้เสียอีก
ต้าเซี่ยส่งทูตพิเศษมาสองคน คนหนึ่งคือชิวเผิง มาหาพวกเขา ส่วนอีกคน ไปที่ผิงกู่ ไปผิงกู่จะทำอะไรได้ล่ะ ก็ต้องไปหาค่ายเจาหยางน่ะสิ
ถ้ากล้าฆ่าเขา ต้าเซี่ยจะต้องไปยืนอยู่ข้างเจาหยาง เพื่อต่อต้านหล่งซานอย่างแน่นอน ความหมายแฝงในคำพูดของชิวเผิง แปดคนที่อยู่ที่นี่มีหรือจะฟังไม่ออก ถ้าเป็นแค่ค่ายเดี่ยวค่ายเดียว ด้วยความแข็งแกร่งที่ต้าเซี่ยแสดงให้เห็นในตอนนี้ พูดตามตรง ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้หล่งซานต้องหวาดเกรง
แต่ปัญหาคือ เมื่อครู่ชิวเผิงบอกแล้วว่า ค่ายรังผึ้งและอู่ซวง ล้วนทำข้อตกลงเป็นพันธมิตรกับต้าเซี่ยแล้ว การกระทำในวันข้างหน้าของทั้งสองค่าย ล้วนมีต้าเซี่ยเป็นผู้นำ นั่นก็หมายความว่า ต้าเซี่ยสามารถเป็นตัวแทนของค่ายขนาดยักษ์สามแห่งได้แล้ว ถ้าสามค่ายเอนเอียงไปหาโหวหู่พร้อมกัน หล่งซานก็คงเจอปัญหาใหญ่แล้วละ! ดังนั้นเจ็ดคนที่เตรียมจะลงมือกับชิวเผิงเมื่อครู่ จึงหยุดชะงักทันที
“ต้าเซี่ยเดินทางมาไกลถือเป็นแขก พวกนายทำอะไรกัน นั่งลง!”
โชคดีที่หลี่เสวียนหลิงที่อยู่ด้านบน ให้ทางลงได้ถูกเวลาพอดี เจ็ดคนบ้างก็แค่นเสียงเย็น บ้างก็มีสีหน้าไม่ยินยอม แต่ก็กลับไปนั่งที่เดิม