ตอนที่ 192 สถานการณ์ตึงเครียดของรังผึ้ง ระดับขุดดินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตอนที่ 192 สถานการณ์ตึงเครียดของรังผึ้ง ระดับขุดดินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

สามวันก่อน ซึ่งก็คือปีต้าเซี่ยที่หนึ่ง วันที่ห้าเดือนห้า ห่างจากจิ้งกู่ไปทางทิศเหนือสิบลี้ ร่างที่ดูทุลักทุเลสามร่าง ในที่สุดก็หยุดลงกลางลานหิมะ พรวด………… เฉินอิ้งหยวนทนมาเนิ่นนาน พอจิตใจผ่อนคลายลง โลหิตที่กลั้นไว้ในลำคอมานานก็พ่นออกมาทันที ร่างกายก็เซถลา หากไม่ได้เฉินอิ้งป้าและอู๋เทียนซิงช่วยพยุงไว้ทัน ก็เกรงว่าจะล้มลงไปกองกับพื้นแล้ว

“พี่ใหญ่ ท่านเป็นยังไงบ้าง?”

“หัวหน้าค่าย ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

เฉินอิ้งหยวนโบกมือเบา ๆ เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร เขาหันกลับไปมองทางทิศใต้ ในรูม่านตายังคงแฝงไว้ด้วยความหวาดหวั่น

“เดิมทีนึกว่าพอเฮ่อหยวนหุนเกิดเรื่อง เราก็จะได้อาศัยจังหวะนี้ ยื่นมือเข้ามาถึงฝั่งป่าไผ่ลูกศรได้แล้ว ไม่คิดเลยว่าความแข็งแกร่งของเซี่ยหงคนนี้จะน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ ข้าว่าต่อให้เราสามคนร่วมมือกัน ก็ยังไม่แน่ว่าจะเอาเขาลงได้เลย!”

เฉินอิ้งป้าได้ยินดังนั้นก็ก้มหน้า ในดวงตามีทั้งความเคียดแค้น และความรู้สึกผิด อู๋เทียนซิงที่อยู่ด้านข้าง พอได้ยิน บนใบหน้าก็ปรากฏแววเคร่งเครียดขึ้นมาเช่นกัน เขาเอ่ย “เซี่ยหงคนนั้น คงมองออกแต่แรกแล้วว่าเราสองคนแอบอยู่ข้างหลัง ดูจากปฏิกิริยาสุดท้ายของเขา ข้าสงสัยว่าเมื่อกี้เขาคงมีความคิดจะรั้งตัวเราไว้แน่ แต่น่าจะเพราะไม่มั่นใจเต็มร้อย ก็เลยไม่ได้ลงมือ……”