กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 190 ธรรมเนียมต้าเซี่ยสี่บท มีคนมา
เซียวหนิงถูกหลินหลานผู้เป็นแม่จูงมือฝ่าฝูงชน ทันทีที่เข้าบ้านก็เห็นเซี่ยชวนนั่งตัวตรงอยู่ถัดจากพ่อของเธอ เขากำลังมองมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ใบหน้าที่แดงระเรื่ออยู่แล้วก็ยิ่งแดงซ่านขึ้นไปอีก
“แม่หนูคนโตเขินแล้ว เขินแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า”
“คุณหนูรองเพิ่งวิ่งเข้าห้องไปไม่ใช่เหรอ รีบไปดึงคุณหนูรองออกมาด้วยสิ”
“กำลังจะได้เป็นฮูหยินซือเฉิงแล้ว อย่าเขินเลย รีบออกมาให้ทุกคนดูหน้าหน่อย”
………………
ท้ายที่สุดก็ทนคำหยอกล้อของคนรอบข้างไม่ไหว เซียวหนิงรีบสะบัดมือหลุดจากการเกาะกุมของแม่แล้ววิ่งตรงเข้าห้องตัวเองไป เซียวคังเฉิงมองลูกสาวคนโตที่ปกติมักจะสุขุมเยือกเย็น แต่กลับแสดงท่าทีขวยเขินเช่นนี้ออกมา ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มบาง ๆ เขาประสานมือคารวะเซี่ยชวนแล้วเอ่ย “ลูกสาวกระทำตัวเสียมารยาทแล้ว ทำให้ท่านซือเฉิงต้องมาเห็นเรื่องขบขัน”
เซี่ยชวนส่ายหน้ายิ้ม ๆ แล้วตอบ “ท่านพ่อตาอย่าเรียกผมแบบนั้นเลยครับ วางสินสอดแล้วก็ถือเป็นครอบครัวเดียวกัน ต้องเปลี่ยนสรรพนามได้แล้ว วันหลังเรียกผมว่าเซี่ยชวนก็พอ” แม้เมื่อครู่จะได้ยินคำเรียก “ท่านพ่อตา” ไปแล้ว แต่พอได้ยินอีกครั้ง เซียวคังเฉิงก็ยังคงมีสีหน้าปลาบปลื้ม รอยยิ้มที่หางตาปิดบังไว้ไม่มิด เขาเอ่ยเสียงเบา “เอาล่ะ ในเมื่อต่อไปเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ข้าก็ขอถือวิสาสะเรียกเจ้าว่าเซี่ยชวนก็แล้วกัน”