ตอนที่ 175 เขาห้าหยวน ค่ายเซียวเหอ

ตอนที่ 175 เขาห้าหยวน ค่ายเซียวเหอ

ชายฝั่งตอนเหนือของแม่น้ำสิงเหอ หมอกน้ำแข็งปกคลุมไปทั่วบริเวณ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอยู่ใกล้แม่น้ำเกินไปหรือไม่ อุณหภูมิของที่นี่ถึงได้ต่ำกว่าที่อื่น จากความลึกของหิมะที่ปกคลุมบนพื้นและความหนาของผลึกน้ำแข็งชั้นนอกของต้นไม้ ล้วนสามารถมองออกได้

“พี่รอง ความเย็นของแม่น้ำสิงเหอ ช่วงนี้ดูเหมือนจะลุกลามมาทางหน้าผาหินเร็วขึ้นนะ ช่วงคลื่นความเย็นใกล้จะมาถึงอีกแล้วใช่ไหม”

ข้างต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งบนฝั่งเหนือ เด็กหนุ่มสวมเสื้อคลุมหนังสัตว์สีน้ำเงิน ถือขวานเหล็กคนหนึ่ง มองดูแม่น้ำน้ำแข็งทางทิศใต้ พบว่าหมอกความเย็นในอากาศกำลังลุกลามมาทางตนเอง จึงรีบเงยหน้าถาม ด้านบนของต้นไม้ หญิงสาววัยรุ่นที่สวมเสื้อคลุมหนังสัตว์สีน้ำเงินเช่นเดียวกันคนหนึ่ง กำลังทอดสายตามองไปไกล ทิศทางเห็นได้ชัดว่าเหมือนกับเด็กหนุ่ม

แตกต่างจากเด็กหนุ่ม นอกจากขวานหินในมือแล้ว ด้านหลังของหญิงสาวยังสะพายธนูและลูกศรชุดหนึ่ง ผมยาวสลวยมัดเป็นหางม้าด้วยปิ่นปักผมที่ทำจากกระดูกหมาป่าเหมันต์ สวมรองเท้าบูทหนังสัตว์สีน้ำเงิน แม้ผิวพรรณจะหยาบกร้านเหมือนกับเด็กหนุ่ม แต่ระหว่างคิ้วกลับเปล่งประกายความมีชีวิตชีวาออกมา

เซียวอวี้เดิมทีก็ขมวดคิ้วอยู่แล้ว เมื่อได้ยินคำถามของเซียวเหิงผู้เป็นน้องชาย คิ้วก็พลันขมวดแน่นขึ้นไปอีก กระโดดลงมาจากต้นไม้ใหญ่ เดินเข้าไปหยิกหูของน้องชายโดยตรง

“ปีนี้นายก็อายุสิบห้าปีแล้วนะ ในฐานะลูกชายของหัวหน้าค่าย แม้แต่วันที่คลื่นความเย็นจะมาก็ยังจำไม่ได้ ฉันว่านายคงอยากโดนดีแล้วล่ะมั้ง!”