กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 168 ไผ่หิมะ หลงโย่ว ร่ำรวยในพริบตา
“หัวหน้าค่าย ศพพวกนั้นเมื่อครู่หายไปหมดแล้ว ทั้งฐานที่มั่นว่างเปล่า นอกจากพวกเรา ก็หาใครไม่เจอเลย และไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ด้วย”
“ทางฉันก็ไม่มีเหมือนกัน”
“ทางนี้ก็ไม่มี ว่างเปล่าหมดเลย”
…………
ข้างอาคารไผ่ เมื่อเซี่ยชวน หลัวหยวน หยวนเฉิง และคนอื่น ๆ ต่างทยอยกลับมา เซี่ยหงก็เก็บกระจกในมือลง หยุดครุ่นคิด
“หัวหน้าค่ายเซี่ยหง โกดัง ห้องใต้ดิน และบ้านทุกหลัง พวกเราค้นดูหมดแล้ว ไม่มีคนเลย คนที่ศรัทธาจิ้งเซียน และเคยฆ่าตัวตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ล้วนน่าจะถูกมิติอื่นของเฮ่อหยวนหุนเก็บไปหมดแล้ว”
อี่ว์เหวินเถาก็พาคนสี่สิบคนกลับมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน มองดูพวกอี่ว์เหวินเถา เซี่ยหงเผยสายตาที่น่าค้นหาออกมา เมื่อครู่เขาสั่งแค่พวกเซี่ยชวนหกสิบเจ็ดคน ให้ไปค้นหาฐานที่มั่นค่ายจิ้งเซียน แต่อี่ว์เหวินเถาเมื่อได้ยินคำสั่ง ก็พาคนไปด้วย
นี่หมายความว่าอย่างไร ชัดเจนมาก อี่ว์เหวินเถาก็สังเกตเห็นสายตาของเซี่ยหงอย่างเห็นได้ชัด สบตากับหงเทียน เหมิงอี้ จูลิ่ง จูหยวน ที่อยู่ข้างกายแวบหนึ่ง เมื่อเห็นทั้งสี่คนพยักหน้า ก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ค่อย ๆ เดินไปตรงหน้าเซี่ยหง
“หากไม่รังเกียจ ก็หวังว่าหัวหน้าค่ายเซี่ยหง จะรับพวกเรา และคนอีกสามพันกว่าคนที่เหลือในค่ายไว้ พวกเราต่อไปยินดีควบรวมเข้ากับต้าเซี่ย เป็นข้ารับใช้หัวหน้าค่ายเซี่ยหง ยอมทำทุกอย่างโดยไม่เกี่ยงงอน!”