ตอนที่ 165 กระจกหยินหยาง

ตอนที่ 165 กระจกหยินหยาง

“ตื่น ตื่นกันได้แล้ว”

“อย่าโดนหลอกนะ อย่าโดนหลอก ตื่นกันได้แล้ว!”

…………

ปัง…… ตะโกนเรียก กระโดดถีบ ตบหน้า พุ่งชน ไม่ว่าจะเรียกยังไงก็ไม่มีประโยชน์ อี่ว์เหวินเถาและพรรคพวกที่กำลังร้อนรนและจนปัญญา ถึงกับใช้ดาบแทงเข้าไปที่ต้นขาของคนผู้หนึ่ง หมายจะใช้ความเจ็บปวดกระตุ้นให้คนผู้นั้น ได้สติกลับคืนมา แต่ถึงกระนั้น ก็ไม่ได้ผลอะไรเลย

คนที่ถูกแทงทะลุต้นขา เพียงแค่ก้มหน้ามองเขาแวบหนึ่ง ก็รีบหันไปมองท้องฟ้าทันที แล้วชักมีดสั้นออกมาแทงเข้าที่หัวใจของตัวเองอย่างแรงโดยไม่ลังเล ฉึก…………

“บ้าไปแล้ว บ้าไปกันหมดแล้ว ไม่ต้องสนใจคนทางนี้แล้ว ไปสกัดคนอื่นไม่ให้มาต่อดีกว่า บนเรือนไผ่น่าจะมีอะไรบางอย่างที่เรามองไม่เห็น มีแต่คนที่เคยกราบไหว้จิ้งเซียนเท่านั้นถึงจะมองเห็น!”

เมื่อครู่ที่ล้อมอยู่ข้างเรือนไผ่ มีแค่สองสามพันคนเท่านั้น ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่บ้านพักหลังอื่นในฐานที่มั่น ก็เริ่มมีคนทยอยเดินออกมา พวกเขาทั้งหมดราวกับถูกผีสิง เดินเข้าไปใกล้เรือนไผ่ สายตาจ้องเขม็งไปที่เหนือเรือนไผ่ไม่กะพริบตา เผยรอยยิ้มเช่นเดียวกับคนเหล่านั้นเมื่อครู่ ฉึก……ฉึก……ฉึก…………

เมื่อเห็นความเร็วในการฆ่าตัวตายของทุกคนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อี่ว์เหวินเถาก็ตัดใจจากคนกลุ่มนี้โดยสิ้นเชิง พาคนที่อยู่ข้างกายพุ่งทะยานไปทางรอบนอกฝูงชนทันที

“อย่าเข้ามา อย่าเข้ามากันนะ ไป ไป ไปให้หมด!”