กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 160 ฟ้ามืดแล้ว ควรมาได้แล้ว
โถงทางเดินชั้นสอง หมาป่าเหมันต์ตัวหนึ่งถูกเส้นด้ายสีขาวพันธนาการแขนขาทั้งสี่ไว้ ร่างกายหงายท้องขึ้นด้านบน กำลังกางกรงเล็บอ้าปากพยายามจะพลิกตัว ฉึก... ดาบใหญ่เล่มหนึ่งฟันฉับมาจากด้านข้าง หน้าท้องของหมาป่าเหมันต์ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนทันที เลือดสีเขียวเข้มสาดกระเซ็นในชั่วพริบตา ลำไส้และอวัยวะภายในไหลกองเต็มพื้น
หลังจากเซี่ยชวนใช้ดาบเดียวปลิดชีพศัตรู เส้นเลือดปูดโปนบนมือทั้งสองข้างก็ค่อย ๆ สงบลง เขาชักดาบใหญ่ออกมา แล้วรีบหันขวับไปมองโถงทางเดินทิศเหนือ หยวนเฉิง เยวี่ยเฟิง โจวหยวนไข่สิบกว่าคน กำลังแบ่งออกเป็นสามกลุ่ม แต่ละกลุ่มรับมือกับหมาป่าเหมันต์หนึ่งตัว ทั้งสามกลุ่มล้วนรับมือได้อย่างสบาย ๆ ทางฝั่งของเยวี่ยเฟิง ถึงกับต้อนหมาป่าเหมันต์จนมุมแล้ว ดูเหมือนใกล้จะลงมือสังหารได้แล้ว
“เยวี่ยเฟิง พาคนไปอุดช่องโหว่ หมาป่าเหมันต์ตัวนี้ ยกให้ฉันจัดการเอง!”
เซี่ยชวนกระโจนตัวพุ่งทะยานไปข้างหน้า ตวัดดาบฟันใส่หมาป่าเหมันต์ ขณะที่เข้ารับช่วงต่อสนามรบ ก็ตะโกนสั่งการเยวี่ยเฟิงและพวกอีกสี่คนไปด้วย
“นายท่าน อุดไม่ไหวแล้วครับ ขึ้นมาตั้งสิบกว่าตัวแล้ว!”