เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 132 การค้นพบใหม่เมื่อเข้าไปในหงมู่หลิ่ง
โลกปิงยวน มีพายุหิมะพัดกระหน่ำอยู่เต็มท้องฟ้าเสมอมา พายุหิมะเช่นนี้ แตกต่างจากฤดูหนาวธรรมดาทั่วไป มันมาพร้อมกับความหนาวเย็นที่ไม่มีที่สิ้นสุด แย่งชิงพลังชีวิตทุกสิ่งทุกอย่างบนพื้นดินไปอย่างไม่ปรานี เมื่อมองจากภายในหงมู่หลิ่ง ผืนดินทั้งหมด นอกจากหิมะที่ทับถมกันแล้วก็มีแต่หิมะ
มีเพียงต้นไม้ขนาดยักษ์แต่ละต้นที่ถูกหิมะขาวปกคลุม ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางหิมะเหล่านั้นอย่างไม่ไหวติง เมื่อมองจากที่ไกล ๆ ก็เหมือนกับหอคอยยอดแหลมสีขาวที่มีแท่งน้ำแข็งนับไม่ถ้วนห้อยระย้าอยู่แต่ละหอ ความจริงแล้วต้นไม้ก็นับว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการดำรงอยู่ของชีวิต ทำไมต้นไม้ในโลกปิงยวนถึงได้อวบหนาขนาดนี้ ความจริงแล้วลองคิดในอีกมุมหนึ่งก็สามารถเข้าใจได้ หากพลังชีวิตไม่แข็งแกร่ง แล้วจะอยู่รอดในโลกแห่งฤดูหนาวอันหนาวเหน็บแห่งนี้ได้อย่างไร
ทางทิศเหนือของหงมู่หลิ่ง ซึ่งเป็นเขตอิทธิพลของค่ายลู่ซ่างเดิม เซี่ยหงพาสิบห้าคนลาดตระเวนรอบนอกหนึ่งกิโลเมตรไปหนึ่งรอบแล้ว ในใจก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาเล็กน้อย
“ยังดี ไม่พบคนอื่น และก็ไม่เห็นร่องรอยกิจกรรมของใครเลย คนของค่ายจิ้งเซียน น่าจะยังไม่ได้ข้ามเขตแดนมาในตอนนี้”