กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 127 แนวคิดการทะลวงสู่ระดับต้านหนาว
คำอธิบายของถงซิ่งหลง อันที่จริงมีบางส่วนที่เกินความจำเป็น ในวินาทีที่เห็นรอยเลือดสีแดงคล้ำ ภายในใจเซี่ยหงก็เข้าใจคร่าว ๆ แล้ว เลือดของอสูรเหมันต์ล้วนเป็นสีเขียวคล้ำ รอยเลือดสีแดงเหมือนกับมนุษย์ เซี่ยหงเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
“เลือดของอสูรเหมันต์ระดับกลาง เป็นสีแดงเหรอ”
หลังจากเซี่ยหงเกิดการคาดเดานี้ขึ้นมาในใจ ก็จ้องมองเลือดบนหัวลูกศรอยู่นาน จากนั้นก็ยื่นมือออกไปสัมผัสราวกับผีผลัก
“พี่ใหญ่!”
“หัวหน้าค่าย ระวัง”
พี่น้องถงซิ่งหลงที่เพิ่งจะเสียเปรียบมาเอ่ยห้ามปรามทันที เซี่ยชวนก็เช่นกัน แต่เซี่ยหงเพียงแค่ส่ายหน้า และไม่ได้หยุดชะงัก เขาสัมผัสลงไป จากเมื่อคืนที่ยิงถูกพญาหนูจนถึงตอนนี้ อย่างน้อยก็ผ่านไปสามสิบกว่าชั่วโมงแล้ว รอยเลือดบนหัวลูกศร กลับยังคงรักษาสภาพของเหลวไว้ได้อย่างชัดเจน ฉ่า…………
ควันสีเขียวสายหนึ่งลอยขึ้นมาจากปลายนิ้ว ความเจ็บปวดที่เกิดจากความรู้สึกแผดเผาอย่างรุนแรงพุ่งตรงเข้าสู่สมอง แต่มือของเซี่ยหงยังคงไม่ชักกลับ บนใบหน้าไม่เพียงไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับเผยสีหน้าตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
“ความรู้สึกแผดเผานี้ คล้ายกับความรู้สึกที่พลุ่งพล่านขึ้นมาในร่างกายตอนกินเนื้ออสูรเหมันต์มาก!”