กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 125 ทารกแรกเกิด, เยวี่ยหยวน
ทันทีที่พวกเซี่ยหงถอนตัว บริเวณหน้าผาก็ตกอยู่ในความเงียบงัน ผ่านไปกว่าร้อยลมหายใจ ในป่าไผ่ลูกศร เฮ่อเหมิ่งพาคนสิบสี่คนเดินออกมาอีกครั้ง เขาทอดสายตามองกลุ่มคนของต้าเซี่ยที่เห็นเพียงเค้าโครงอยู่ไกล ๆ เฮ่อเหมิ่งมีสีหน้ามืดครึ้ม ในดวงตาฉายแววเย็นชา
“หึ! ส่งคนมาเฝ้าระวังอยู่ด้านหลัง คนพวกนี้ รอบคอบไม่เบา!”
“คนเยอะเกินไป ผู้นำไม่กี่คนนั้นก็ฝีมือไม่เบา รั้งไว้ไม่ได้หรอก”
“ผู้นำที่ชื่อเซี่ยหง ดาบยาวในมือเปื้อนเลือดพญาหนู ฝีมือเขาแข็งแกร่งมาก ถึงจะยังไม่ถึงระดับต้านหนาว ก็น่าจะใกล้เคียงแล้วล่ะ”
“ผู้มีระดับตัดฟืนนับร้อยคน แถมยังมีธนูนับร้อยคัน นี่แค่ตอนออกไปข้างนอก ยังไม่รวมคนที่เฝ้าค่าย ต้าเซี่ยนี้ น่าจะเป็นค่ายขนาดใหญ่”
“มีความเป็นไปได้สูงที่จะมีผู้แข็งแกร่งระดับต้านหนาว น่าจะเป็นค่ายขนาดใหญ่ไม่ผิดแน่!”
“ลู่เหอเคยบอกไม่ใช่เหรอ ว่าทางหงมู่หลิ่งนี้ มีแค่ค่ายขนาดกลางที่ชื่อหลัวเก๋อแห่งเดียว แล้วก็มีค่ายขนาดเล็กอีกห้าหกค่าย แล้วจู่ ๆ มีค่ายต้าเซี่ยโผล่มาได้ยังไง”