กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 110 ต้องลงมือทันที
“หนี!”
ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้ ไม่มีทางเลือกอื่นใดอีกแล้ว แม้รูปลักษณ์ของเถิงเจียวจะดูน่าสยดสยอง แต่ไม่ว่าอย่างไรมันก็ยังคงเป็นอสูรเหมันต์ระดับต่ำ พละกำลังของหนูแทะแต่ละตัวก็ไม่แข็งแกร่งนัก แม้เจ็ดแปดตัวจะมีจำนวนไม่น้อย แต่ในสถานการณ์ที่ไม่ได้ลอบโจมตี ภัยคุกคามที่มีต่อพวกเขาสามคนก็ไม่ได้ใหญ่หลวงนัก ประเด็นสำคัญคือ ถ้ายังไม่หนีอีก ครึ่งชั่วโมงก็จะผ่านไปแล้ว
เซี่ยหงรู้สึกได้ชัดเจนว่าเริ่มจะปวดหัวและเวียนหัวนิด ๆ แล้ว อีกทั้งอุณหภูมิก็ลดต่ำลงอย่างรวดเร็วมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ว่าใกล้จะรุ่งสางเต็มที ในขณะที่เขาออกคำสั่ง ทั้งสามคนก็เงื้อดาบขึ้นพร้อมกัน แล้วพุ่งไปทางที่มีหนูแทะเพียงสองตัว
ความเร็วในการตอบสนองของหนูแทะอีกหกตัวทางสองด้านนั้นกลับรวดเร็วมาก รีบพุ่งเข้ามาเพื่อจะขัดขวางไม่ให้ทั้งสามคนหนีไปได้ แต่ยังไม่ทันที่พวกมันจะได้ขยับตัว เถิงเจียวที่อยู่บนหัว ก็ชิงลงมือก่อนแล้ว ฟิ้ว………… หางยักษ์ฟาดฟาดลงมาจากฟากฟ้า ฟาดเข้าใส่ทั้งสามคน
เซี่ยหงไม่ต้องเงยหน้ามอง เพียงแค่เสียงลมที่เกิดจากการฟาดของหางยักษ์ เขาก็ตระหนักได้ว่าพละกำลังของเถิงเจียวน่าสะพรึงกลัวเพียงใด เขาละทิ้งหนูแทะสองตัวที่ขวางอยู่ตรงหน้า อาศัยจังหวะที่หางเถิงเจียวยังไม่ตกลงมา เอียงตัวหลบ รวบรวมลมปราณยกดาบขึ้น ปัง…………