ตอนที่ 108 หนูแทะหางยาว

ตอนที่ 108 หนูแทะหางยาว

อานุภาพของอสูรเหมันต์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง เซี่ยหงเคยรับรู้มาก่อนหน้านี้แล้วตั้งแต่ตอนที่ต้าเซี่ยย้ายไปยังหุบเขา ตอนนั้นฝูงหมาป่าเหมันต์ มีเพียงสิบห้าตัว ส่วนทางฝั่งเขา มีขอบเขตขุดดินห้าคนและขอบเขตตัดฟืนอีกเกือบยี่สิบคน ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ คนที่อพยพ ก็ยังถูกฆ่าตายไปสี่ห้าสิบคน ขอบเขตตัดฟืนก็ตายไปสองคน ถึงขั้นสุดท้าย หากไม่ใช่เพราะเซี่ยหงเล่นลูกไม้หลอกลวงฝูงหมาป่า ไม่แน่ว่าจุดจบอาจจะน่าอนาถกว่านี้ คนตายอาจจะมากกว่านี้

เพียงฝูงหมาป่าเหมันต์สิบห้าตัวยังเป็นเช่นนี้ อสูรเหมันต์แปลกหน้าหลายร้อยตัวบนเนินทิศเหนือของผนังเขาในตอนนี้ ขอเพียงเคลื่อนลงใต้ไปอีกสองกิโลเมตร พบหุบเขาเข้า สำหรับต้าเซี่ยแล้ว ย่อมเป็นหายนะอย่างแท้จริง

“ใจเย็นไว้ หนูแทะหางยาวฝูงนี้ ขนาดตัวไม่ถือว่าใหญ่ ดูจากการเคลื่อนไหวและกลิ่นอายยังสู้เซวี่ยจงและหมาป่าเหมันต์ไม่ได้ พละกำลังของแต่ละตัวไม่แน่ว่าจะแข็งแกร่งมาก เพียงแต่จำนวนมันมากเกินไป อีกทั้งยังไม่รู้ว่ามีจ่าฝูงหรือไม่ พละกำลังของจ่าฝูงเป็นอย่างไร จะไปยั่วยุสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ต้องคิดหาวิธีดี ๆ ………”

จากฝูงหมาป่าเหมันต์ที่พบเจอตอนอพยพก่อนหน้านี้ พวกมันแบ่งงานกันชัดเจน ประสานงานกันอย่างรู้ใจ รุกถอยอย่างมีแบบแผน ระหว่างอสูรเหมันต์ชนิดเดียวกัน เห็นได้ชัดว่ามีระดับชั้นอยู่ นี่ย่อมพิสูจน์ให้เห็นว่า ในหมู่พวกมัน มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะมีจ่าฝูงอยู่