ตอนที่ 102 ช่วงพุ่งทะยานมาถึง

ตอนที่ 102 ช่วงพุ่งทะยานมาถึง

การที่สือผิงทะลวงสู่ระดับตัดฟืนเป็นคนแรก ผู้ที่ยินดีที่สุด ย่อมตกเป็นของสือชิง แม้เวลาจะผ่านไปนานมากแล้ว ร่างกายของสือชิงก็ฟื้นตัวขึ้นมาก แต่รากเหง้าของความพิการไปตลอดชีวิตก็ถือว่าฝังรากลึกแล้ว ตอนนี้อย่างมากก็ทำได้เพียงเดินไปมาภายในหุบเขา อย่าว่าแต่จะฟื้นฟูความแข็งแกร่งเลย แม้แต่การฝึกฝนก็เป็นไปไม่ได้แล้ว

เป็นหัวหน้าค่ายมาหลายปี จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนพิการ สือชิงย่อมไม่ยินยอมที่จะอยู่อย่างเงียบเหงา โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนส่วนใหญ่ในค่ายกำลังฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง แต่เขากลับทำได้เพียงยืนดูอยู่ข้าง ๆ โชคดีที่ทักษะการยิงธนูของเขายังคงอยู่ แม้จะไม่อาจสาธิตให้คนอื่นดูได้เพราะไม่มีระดับการบ่มเพาะ แต่การชี้แนะสักเล็กน้อยก็ยังพอทำได้ ประกอบกับตอนนี้ค่ายมีคันธนูทั้งหมดสิบเอ็ดคัน คนที่ต้องการคำชี้แนะด้านการยิงธนูก็มีไม่น้อย เขาก็นับว่าหาอะไรทำได้แล้ว