กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 2 ชั่วขณะแห่งความหวาดกลัว
ภูตพิลึก? แม้เซี่ยหงและเซี่ยชวนจะเพิ่งเคยได้ยินคำว่า “ภูตพิลึก” เป็นครั้งแรก แต่เมื่อมองดูสีหน้าหวาดหวั่นพรั่นพรึงของพ่อและทุกคน ความเคร่งเครียดอันไร้ที่มาก็ก่อตัวขึ้นในใจ เซี่ยติ่งผู้เป็นพ่อดูเหมือนจะตื่นตระหนกเกินไป จึงไม่ได้สนใจความสับสนของทั้งสองคน แต่กลับรีบสั่งให้สมาชิกทีมตัดฟืนทั้งสิบสองคน แบกต้นไม้ใหญ่ทั้งหกต้นเข้าไปในถ้ำ จากนั้นเขาก็นำผู้คนในค่ายปิดผนึกปากถ้ำอย่างแน่นหนาโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
หลังจากปิดปากถ้ำจนสนิท เซี่ยติ่งก็มองไปที่กองไฟบริเวณใจกลางค่าย บนใบหน้าปรากฏความลังเลวูบหนึ่ง แต่ในไม่ช้า ก็ตัดสินใจได้ในที่สุด
“ดับกองไฟ ทุกคน สวมเสื้อผ้าที่สวมได้ทั้งหมดให้หมด แล้วเบียดรวมกันเพื่อสร้างความอบอุ่น หากมีใครทนไม่ไหวจริง ๆ ถึงจะจุดไฟได้หนึ่งครั้ง และให้ต่อเนื่องได้เพียงสิบนาทีเท่านั้น!”
“อะไรนะ ดับกองไฟ?”
“พวกเราจะหนาวตายเอานะ”