เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข่าวว่าอาเต๊ากำลังจะกลับตำหนักฝ่ายในแพร่ไปถึงหูเหล่าสนมทั้งหลาย ตำหนักฝ่ายในพลันโกลาหลขึ้นมาทันที
จูหรงตกใจกล่าวว่า “เหตุใดจึงกลับมาเร็วถึงเพียงนี้ มิใช่ว่าบอกว่าจะหารือราชการอยู่ที่พระราชวังเว่ยยางหรือ?”
กวนเฟิ่งรีบวิ่งออกไปปิดประตูวัง แล้วตะโกนเสียงดังว่า “พี่น้องทั้งหลาย เร็วเข้า!”
จางอิงอิงยกมือปิดหน้า “พระบารมีแห่งราชวงศ์สูญสิ้นไม่เหลือแล้ว……”
อาเต๊ามองประตูวังที่กำลังปิดลงอย่างช้า ๆ ก่อนเร่งฝีเท้าไปสองสามก้าว แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ฮูหยินทั้งหลาย สามีกลับมาแล้ว เหตุใดยังปิดประตูอีกเล่า!”
กวนเฟิ่งกล่าวอย่างร้อนรนว่า “เจ้ารอก่อน!”
อาเต๊าชะงักงัน “รอก่อนหรือ? รออะไร? พวกเจ้าไม่ได้กำลังซ่อนคนอยู่กระมัง?”
กวนเฟิ่งลนลานกล่าวว่า “ไม่……ไม่ใช่ ข้า……พวกเราไหนเลย……จะซ่อนคน……ไม่มีเรื่องเช่นนั้น!”