เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ้นคำ มุมปากของเคาเจ๋งกระตุกเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ความรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงในใจของเขาย่อมจินตนาการได้ไม่ยาก
ลิเงียมประสานมือคารวะหมอหลวง แล้วกล่าวอย่างถ่อมตนว่า “เป็นเพียงความบังเอิญเท่านั้น ข้าจะรู้วิชาแพทย์ได้อย่างไร ก็แค่บีบจุดร่องเหนือริมฝีปากแรง ๆ เท่านั้น”
หมอหลวงได้ยินดังนั้นก็รีบมองจุดร่องเหนือริมฝีปากของเคาเจ๋งที่เขียวคล้ำ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า
“ดูเหมือนอาการของท่านเคาเจ๋งจะหนักกว่าหน่อย บีบจุดร่องเหนือริมฝีปากก็ไม่ได้ผลเสียแล้ว”
ลิเงียมหัวเราะแล้วกล่าวว่า
“ถูกต้อง อาการของเสนาบดีเฉียวโจวไม่หนัก บีบเพียงครั้งเดียวก็ตื่นขึ้นมาแล้ว!”
**************
เวลานั้น เล่าปี่ส่งสายตาให้หวดเจ๋ง
หวดเจ๋งเข้าใจในทันที จึงกล่าวเสียงดังว่า
“ฝ่าบาท เคาเจ๋ง เฉียวโจว และคนอื่น ๆ กว่าหกสิบคนเคยทำหนังสือเป็นหลักฐานรับรองให้เตียวเจียวและคนอื่น ๆ โดยยอมลงโทษในความผิดเดียวกัน