เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ยอมจำนนหรือ?” กู้ยงชะงักไป “จะยอมจำนนต่อผู้ใด?”
เตียวเจียวกล่าวว่า “หากไกลหน่อยก็ไปฉางอันเพื่อยอมจำนน หากใกล้หน่อย จะยอมจำนนต่อเหอเฝย์ก็ได้! อย่างไรก็ห้ามแบกรับข้อหากบฏเป็นอันขาด!”
กู้ยงถอนใจ “เจ้าคิดหรือว่า เมื่ออ๋องทั้งแปดแห่งเจี้ยนเย่ออกมาหมดแล้ว หากเจ้าไปยอมจำนนในเวลานี้ เล่าปี่จะเชื่อหรือ?”
เตียวเจียวรีบร้อนกล่าวว่า “ไม่เชื่อหรือ? ต่อให้ไม่เชื่อ เล่าปี่ก็ต้องใช้โอกาสนี้แยกสลายพวกเราอยู่ดี! ในบรรดาอ๋องทั้งแปด หากมีสองคนยอมจำนนก่อน เขาก็ต้องใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้เพื่อทำลายขวัญทหารมิใช่หรือ! เขาก็ต้องปฏิบัติต่อพวกเราอย่างดีมิใช่หรือ!”
เถิงอิ้นกล่าวว่า “ต่อให้ปฏิบัติต่อเราอย่างดี ก็คงได้เพียงที่ดินร้อยหมู่เท่านั้น! พวกเราจะไม่มีโอกาสแย่งชิงพื้นที่เกษตรชั้นดีนับหมื่นฉิ่งและคนงานในที่ดินนับหมื่นกลับคืนมาได้อีกแล้ว