กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่ออาเต๊า กวนสก จ้าวกว่าง และจ้าวถ่งได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของทุกคนพลันดำคล้ำ
ริมฝีปากของกวนสกสั่นระริก คิดในใจว่า “พูดเช่นนี้ออกมา แล้วจะให้ผู้คนทั่วหล้ามองคำว่า ‘นอนเคียงเท้ากัน’ อย่างไร!”
สีหน้าของจ้าวกว่างเขียวคล้ำ พยายามแสดงสีหน้าราวกับว่าข้าฟังไม่เข้าใจ
ส่วนจ้าวถ่งนั้นกระอักกระอ่วนยิ่งนัก เขาเหลือบมองอาเต๊าอย่างรู้สึกผิด
อาเต๊าพูดไม่ออกไปชั่วขณะ “นี่มัน...ทำลายความบริสุทธิ์ของผู้อื่นชัด ๆ!”
เขารีบปรับสภาพจิตใจ จากนั้นหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวช้า ๆ ว่า “เมื่อคืนเร้าใจมาก!”
เมื่อหนีเสี่ยวเหลยได้ยิน ดวงตาพลันเบิกกว้าง ความอยากรู้อยากเห็นและความกระตือรือร้นในการเรียนรู้พุ่งทะยาน นางรีบกล่าวว่า
“ละเอียดกว่านี้หน่อย! ข้าอยากฟัง!”