กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวดเจ๋งชะงักไป: “แม่ทัพเฒ่าหวงมิใช่ว่ายังช่วยกลับมาได้หรอกหรือ…”
หลังกล่าวประโยคนี้จบ หวดเจ๋งก็รู้สึกเสียใจ เพราะอย่างไรเล่าปี่ก็รับปากกับฮองตงไว้แล้ว ดังคำกล่าวที่ว่าองค์กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ เมื่อรับปากต่อหน้าผู้คน ย่อมต้องทำให้สำเร็จ
เล่าปี่ยิ้มพลางกล่าวว่า
“เรื่องที่รับปากไว้ย่อมต้องทำให้ได้ ในภายหน้า หลังจากฮองตงสิ้นอายุขัยแล้ว ก็จะได้ใช้มัน”
กล่าวจบ เขาก็แหงนมองท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด ไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่
***********
กุษาณะ
ม้าเฉียวเองก็กำลังมองท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด เขารู้สึกได้ว่าชีวิตกำลังเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว ส่วน “เติมแต้ม” ดูเหมือนจะไร้ผลโดยสิ้นเชิง
“หรือว่าชะตาชีวิตของข้าจะสิ้นสุดลงแล้ว ต้องมาตายอยู่ที่นี่อย่างนั้นหรือ…”
ข้างกายม้าเฉียว