เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคนหันไปมองตามเสียง เมื่อเห็นว่ามีลูกเกาทัณฑ์ปักอยู่ตรงหว่างขาของเขา ต่างก็พากันกลั้นเสียงหัวเราะ “ฮ่า ๆ ๆ... เมื่อครู่นี้ข้ายังสงสัยอยู่เลยว่าเหตุใดเจ้าจึงร้องโหยหวนถึงเพียงนั้น ที่แท้ก็เจ็บจริง ๆ นี่เอง!”
คนผู้นั้นดึงลูกเกาทัณฑ์ออกจากหว่างขา แล้วดึงลูกเกาทัณฑ์ที่ปักอยู่ตรงอกออก ก่อนเปลี่ยนเรื่องว่า
“เอาล่ะ อย่าหัวเราะกันอีกเลย รีบตรวจดูตัวเองกับม้าศึกเสีย หากมีบาดแผลก็รีบรักษาโดยเร็ว”
***********
อีกด้านหนึ่ง
กนิษกะเร่งม้าเต็มกำลัง รั้งท้ายฝ่าไว่ถูอยู่หนึ่งช่วงตัว ในดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนฟาดแส้ม้าหลายครั้งแล้วเร่งตามไป พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า
“หน้าไม้ของเจ้าไม่เลวเลย ขอข้าดูหน่อยได้หรือไม่?”
เมื่อฝ่าไว่ถูได้ยินดังนั้น มือข้างหนึ่งก็กระชับบังเหียนม้า ส่วนอีกข้างปลดหน้าไม้กลที่คาดอยู่ตรงเอวออก แล้วยื่นส่งให้