กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เปรี๊ยะ ๆ ……”
สายฟ้าสายหนึ่งผ่าผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน ลมแรงขึ้น ฝนตกหนักขึ้น ไม่นานนัก ลูกเห็บขนาดเท่าปลายนิ้วก็พัดปะปนมากับสายฝนกระหน่ำลงมา
ลูกเห็บตกลงมาอย่างหนาแน่น กระทบผิวน้ำในแม่น้ำจนเกิดเสียงดังติ๋งต่อง
โชคดีที่เหล่าทหารและม้าศึกล้วนสวมเสื้อฟางกันฝน ทั้งยังบรรทุกเสบียงสัมภาระ ทำให้ร่างกายส่วนใหญ่ได้รับการปกป้อง
แต่ยังมีทหารบางคนที่โชคร้าย ถูกลูกเห็บกระแทกใบหน้า จนทิ้งรอยเขียวช้ำเอาไว้
ม้าศึกจำนวนไม่น้อยถูกลูกเห็บกระแทกดวงตาม้า จนส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด
หนึ่งชั่วยามต่อมา กองทัพใหญ่ข้ามแม่น้ำไปจนหมด เดินทางลงใต้ต่ออีกห้าหลี่ แล้วตั้งค่ายขึ้นใหม่ท่ามกลางสายฝนบนพื้นที่ราบแห่งหนึ่ง เพื่อให้กองทัพใหญ่ใช้เป็นสถานที่หลบฝน