กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุมาอี้มองตู้ฉางเฉิงโดยไม่ใส่ใจ ก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลง ดูราวกับพร้อมตายได้ทุกเมื่อ
ตู้ฉางเฉิงเห็นว่าเขายังมีลมหายใจ จึงกล่าวว่า “ไปหาเปลหามมา แบกเขาเข้าเมืองไป ให้ฝ่าบาททรงตัดสินโทษ!”
หนึ่งเค่อให้หลัง
อาเต๊าซึ่งกำลังตรวจตราภายในเมือง เห็นทหารใช้เปลหามแม่ทัพฝ่ายศัตรูคนหนึ่งเดินตรงมาหาตน
เขาเดินเข้าไปหา มองคนบนเปลหามแล้วกล่าวว่า
“ต๋งตัด ยังมีชีวิตอยู่อีกหรือ?”
ริมฝีปากของสุมาอี้ซีดขาว เขาลืมตามองอาเต๊า พลางกุมหน้าอกถอนหายใจกล่าวว่า
“เกาทัณฑ์ของฝ่าบาทยิงเฉไปเล็กน้อย ข้าน้อยโชคดี...จึงยัง...มีชีวิตอยู่ได้อีกชั่วครู่...”
อาเต๊าสั่งให้คนวางเขาลงบนพื้น แล้วนั่งลงกับพื้นด้วยตนเอง ก่อนกล่าวเสียงต่ำว่า