กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จะให้พูดเรื่องอะไร?”
หนีเสี่ยวเหลยดูเหมือนจะไม่เข้าใจจริง ๆ เลยแม้แต่น้อย
อาเต๊าคิดในใจว่า เมื่อครู่นี้แม่หนูนางนี้เพิ่งแสดงวีรกรรมแบบที่จางจู้ในสมัยราชวงศ์หยวนเขียนไว้ในบท《คืนวันที่สิบหกเดือนแปดปีคุ่ยไห่ ชมจันทร์》ว่า
【ลมตะวันตกพลันพัดขึ้น เป่าหงส์เหลืองลอยไป ความฝันขาดสะบั้นบนเวทีหยก เมามายจนยังไม่ตื่น】วีรกรรม
ตอนนี้กลับทำสีหน้าเหมือนไม่เข้าใจอะไรเลยอีก ช่างน่าเอ็นดูจริง ๆ
อาเต๊าปรับความคิดเล็กน้อย แล้วเลือกเล่ากฎเกณฑ์เรื่อง “ข้อห้ามระหว่างชายหญิง” ที่บันทึกไว้ใน《หลี่จี้ บทชวีหลี่》ออกมาเพียงบางส่วน