เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อู้เอ่อร์ปาเหยียนคงพยักหน้า
“ใช่แล้ว กษัตริย์โหลวหลานเชื่อฟังคำเกลี้ยกล่อมของข้า เขาเลื่อมใสจักรพรรดิฮั่นในฐานะเทพสวรรค์แล้ว และยินดีนำกองทัพฮั่นยกทัพไปตะวันตก พร้อมถวายอาณาจักรโหลวหลาน
ทั้งยังสัญญาว่าจะนำทองคำเงินและสมบัติล้ำค่าทั้งหมดในท้องพระคลังของอาณาจักรโหลวหลานออกมา สร้างวิหารเทพสวรรค์หนึ่งร้อยแห่งในดินแดนตะวันตก!”
อาเต๊ากล่าวว่า
“เขาพูดโกหกได้ดีจริง ๆ กองทัพกุษาณะยกทัพไปทางตะวันตกเพื่อยึดครองโหลวหลาน ท้องพระคลังของเขาย่อมถูกชาวกุษาณะยึดไปจนหมด ตอนนี้เขาเป็นเพียงยาจกไร้บ้านคนหนึ่งเท่านั้น! ยังคิดจะสร้างวิหารอีก!
แต่ถึงอย่างไร เจ้าอยู่ในค่ายศัตรูยังสามารถเกลี้ยกล่อมให้ศัตรูยอมสวามิภักดิ์ได้ นับว่าหาได้ยากยิ่ง เจ้าเข้ามาใกล้อีกหน่อย ให้เราได้ดูเจ้าอย่างละเอียด”
เมื่ออู้เอ่อร์ปาเหยียนคงได้ยินดังนั้น นางก็เดินช้า ๆ มาหยุดตรงหน้าอาเต๊า ก่อนค่อย ๆ คุกเข่าลง
อาเต๊ายื่นมือไปลูบศีรษะของนาง พลางยิ้มอย่างพึงพอใจ