เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กองบัญชาการกลางของกองทัพซีอวี่
ราชรถ
กษัตริย์โหลวหลานเปิดม่านรถ มองหุบเขาเบื้องหน้า คิ้วขมวดแน่น ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า
“ไปเรียกแม่ทัพของพวกเจ้ามา พื้นที่ซุ่มโจมตีที่เห็นได้ชัดถึงเพียงนี้กลับไม่เตรียมการป้องกัน ทั้งยังไม่ส่งหน่วยลาดตระเวนเข้าไปตรวจสอบ พวกเจ้าจะบุกเข้าไปโต้ง ๆ แบบนี้เลยหรือ?”
ทหารนายหนึ่งกล่าวว่า
“ไม่จำเป็นต้องถามแม่ทัพหรอกขอรับ ข้าน้อยรู้ดี เพราะกุนซือเคยกล่าวไว้ว่า ศึกนี้มีขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าพวกเราร้อนรนที่จะล้างแค้นเพียงใด จำต้องบุกอย่างหุนหัน และหัวใจสำคัญก็คือการบุกอย่างหุนหัน หากพบกองทัพฮั่นเมื่อใด ก็ให้หาทางแสร้งพ่ายแล้วถอยกลับ!”
กษัตริย์โหลวหลานเดือดดาล “โอ้สวรรค์ เจ้าตัวตุ่นโง่!”
“ท่านอ๋อง กุนซือไม่ได้โง่นะขอรับ!”
“เราหมายถึงพวกเจ้า”