กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**:
***”
***********
วันรุ่งขึ้น
อาเต๊าเดินทางไปยังตำหนักจางเต๋อด้วยจิตใจฮึกเหิมเต็มเปี่ยม เขาเข้ามารับหน้าที่แทนเล่าปี่ที่ตรากตรำทำงาน และตั้งอกตั้งใจตรวจฎีกาอย่างขยันขันแข็ง
เมื่อเล่าปี่เห็นอาเต๊ากตัญญูถึงเพียงนี้ ก็กลับห้องบรรทมอย่างสบายใจ ทว่าเพิ่งก้าวผ่านประตูตำหนักเข้าไป ก็เห็นคณะนักร่ายรำและนักดนตรีที่อาเต๊าส่งมา
เสียงอันรื่นเริงค่อย ๆ ลอยออกมา ท่วงท่าร่ายรำอ่อนช้อยราวกับสายลม มหาสมุทรแห่งความสุขโถมเข้าใส่เล่าปี่
หลังการร่ายรำผ่านไปหลายชุด เสียงแห่งความสุขอีกชนิดหนึ่งก็ดังสลับขึ้นลงไม่ขาดสาย จนฮองเฮาอู๋ฟังแล้วหน้าแดงก่ำ เอาแต่พึมพำอยู่ในปากว่า
“ชายชราคนนี้ช่างไร้ยางอายเสียจริง!”