เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อชุยหลินได้ยินดังนั้น คิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายออก กล่าวชมเชยว่า “ยังคงเป็นท่านอ๋องที่มองการณ์ไกล!”
เมื่อโจเจียงได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม เดินไปยังหน้าม่านกระโจม มองออกไปด้านนอก พลางทอดสายตามองสายฝนและกล่าวชื่นชมว่า
“เมื่อวานสวรรค์บันดาลฝนห่าใหญ่ลงมา แสดงว่าชะตาบารมีของมหาเว่ยยังคงอยู่!”
ชุยหลินกล่าวสอพลอว่า
“เป็นเช่นนั้นจริง ฝนห่ามใหญ่ที่สวรรค์ประทานลงมา ย่อมเทียบได้กับทหารชั้นยอดหนึ่งแสนนาย! เจตจำนงแห่งสวรรค์ยืนอยู่ข้างพวกเรา!”
กล่าวจบ เขาก็ยื่นมือไปกดลงบนด้ามดาบ
โจเจียงถอนหายใจครั้งหนึ่ง
“เมื่อเราฟื้นฟูมหาเว่ยขึ้นมาใหม่ เราจะพระราชทานบรรดาศักดิ์อ๋องให้เจ้าอย่างแน่นอน!”
ชุยหลินกำด้ามดาบแน่น กล่าวด้วยความยินดีว่า “ขอบพระคุณท่านอ๋อง!”
โจเจียงเม้มริมฝีปากเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “เจ้ามีความมั่นใจก็ดีแล้ว!”