เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวถ่งกับพวกทั้งสามนำทัพบุกมาถึงหน้าเมืองอำเภอจัวอย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกร แล้วออกจากกระบวนทัพพร้อมกัน รุดขึ้นไปท้ารบหน้าค่าย
ไฉจื้อตะโกนด่าว่า
“โจเจียง องค์รัชทายาทไว้ชีวิตเจ้าที่หน้าด่านถงกวน เจ้าไม่คิดตอบแทนพระคุณ กลับหนีมาดื้อดึงต่อต้านจนถึงที่สุดในแคว้นโยวโจว! เจ้าไม่รู้จักละอายบ้างหรือ?”
โจเจียงตวาดกลับ
“เล่าเสี้ยนฆ่าพี่น้องของเรา จองจำญาติร่วมตระกูลของเรา เราจะตัดศีรษะมันมาตอบแทนบุญคุณที่มันไม่ฆ่าเราให้จงได้!
อีกอย่าง เจ้าเด็กน้อยไฉจื้อ เจ้าฆ่าน้องชายแท้ ๆ ของเรา ต่อให้แต่งงานกับธิดาของพระเชษฐาเรา เจ้าก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”
ไฉจื้อหัวเราะ “แม่ทัพผู้พ่ายแพ้ ยังกล้าพูดจาโอหังอีกหรือ! รีบเปิดประตูยอมแพ้เสียก่อนที่ข้าจะตีเมืองเถอะ!”
โจเจียงกล่าวอย่างเดือดดาล
“คิดจะให้เรายอมจำนนหรือ? ฝันไปเถอะ! หากมีฝีมือก็บุกตีเมืองเข้ามาเลย!”
ไฉจื้อกล่าว