กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตูม!”
“ตูม!”
“ตูม!”
เสียงระเบิดดังกึกก้องไม่ขาดสาย เมืองลั่วหยางทั้งเมืองสั่นสะเทือน ทหารรักษาเมืองทั่วทั้งเมืองต่างหวาดหวั่นจับใจ
เหวินผิงคุ้นเคยกับแรงสั่นสะเทือนเช่นนี้เป็นอย่างดี เขายืนนิ่งอยู่บนเชิงเทินเมือง ปล่อยอาวุธในมือลง แล้วค่อย ๆ หลับตา ถอนใจกล่าวว่า
“ท้ายที่สุดก็รักษาเอาไว้ไม่อยู่!”
สุมาอี้มองกำแพงเมืองส่วนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลพังถล่มลงต่อหน้าต่อตา ในใจสั่นสะท้านเป็นอย่างยิ่ง
“หากภายหน้าทุกคนใช้วิธีเช่นนี้ตีเมือง แล้วจะสร้างเมืองขึ้นมาทำไมกัน!”
นอกเมือง
ขงเบ้ง อาเต๊า และคนอื่น ๆ มองกำแพงเมืองเจ็ดแปดแห่งที่พังถล่มลง มุมปากของทุกคนยกขึ้นเล็กน้อย