เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กวนหินถือง้าวจันทร์เสี้ยวห้อยปลายลง ควบม้ารุดหน้าอย่างเชื่องช้า มองทหารซึ่งเปล่งเสียงไชโยอยู่เบื้องหน้า มุมปากยกยิ้มชันสูง
สิบห้านาทีถัดมา เขากลับขึ้นเชิงเทินเมือง แลหันไปยังกองทัพวุยนอกเมือง
เห็นเพียงกองทัพวุยเปลี่ยนกองหลังมาเป็นกองหน้า ค่อย ๆ ถอยร่นไป กำลังหกแสนนายแบ่งชุดชัดเจน เป็นระเบียบเรียบร้อย เขาอดกล่าวชมไม่ได้ว่า:
"นี่ก็กำลังพลหกแสนนายนะ! โจฮิวช่างเป็นยอดฝีมือการเดินทัพจริง ๆ!"
ทันใดนั้นรองแม่ทัพผู้หนึ่งประนมมือกล่าวว่า "ท่านแม่ทัพ จะฉวยโอกาสยกทัพออกโจมตีหรือไม่?"
กวนหินส่ายศีรษะ "ไม่จำเป็นหรอก โอกาสของเรายังมีอีกเหลือเฟือ"
หนึ่งชั่วโมงถัดมา.
กองทัพวุยถอนกำลังออกไปจนหมดสิ้นในที่สุด กวนหินมองดูอย่างเอร็ดอร่อย "วันนี้ได้เรียนรู้หลักสำคัญแห่งการจัดกระบวนทัพไปมากมาย! ดีแท้!"
เขากล่าวเสียงดังว่า: