เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสามปรึกษาหารือกันเรียบร้อย แล้วเรียกโจเจียงมา
“อย่างไร พวกเจ้าคิดจะสังหารข้าแล้วหรือ?”
อาเต๊าหัวเราะแล้วกล่าวว่า “สังหารเจ้านั้นง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ แต่ไม่ค่อยมีประโยชน์นัก เราต้องการให้เจ้าทำหน้าที่ผู้ถือสารสักครั้ง”
โจเจียงมองด้วยสายตาเย็นชา เอาแต่จ้องมองโดยไม่พูดอะไร
หวงเฮ่านำฎีกาชักชวนยอมแพ้ออกมาฉบับหนึ่ง แล้วยื่นให้ “รบกวนกั๋วกงแห่งเว่ย คุณชายสามโจเจียง ช่วยนำไปมอบให้กั๋วกงแห่งเว่ย คุณชายรองโจผีด้วย”
โจเจียงกล่าวว่า “ข้าแนะนำให้เจ้าเปลี่ยนคำเรียกเสียใหม่”
หวงเฮ่าตวาดอย่างเย็นชา “เรื่องมากเสียจริง ข้าว่าเจ้าไม่อยากกลับลั่วหยางแล้วกระมัง”
อาเต๊ายิ้ม แล้วรับฎีกาชักชวนยอมแพ้มาจากมือหวงเฮ่า ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “สหายของโจจื่อเจี้ยนรบกวนพี่สามของโจจื่อเจี้ยน ช่วยนำสารไปส่งให้พี่รองของโจจื่อเจี้ยน”
โจเจียงรับไป “ขอบคุณสหายของจื่อเจี้ยน”