กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาเต๊าถามว่า “นายหญิงรองอะไรกัน? แล้วยังถูกเขายิงตายอีก? ข้าฟังแล้วทำไมมันช่างขัดหูขัดตาเช่นนี้!”
หวงเฮ่าอธิบายว่า “ไอ้หนูคนนี้ยิงธนูดอกเดียวก็ทะลุคอของเซียวเหยียนเลย!”
อาเต๊าได้ยินก็ชะงักไป นานพอสมควรจึงกล่าวอย่างเศร้า ๆ ว่า “นางเป็นศัตรู! ฆ่านางไม่มีความผิด! และอีกอย่าง อย่าเรียกนางว่านายหญิงรอง!”
หลี่จงเหวินได้ยินดังนั้น ไหล่ที่เกร็งอยู่ก็ผ่อนคลายลงทันที คุกเข่ากล่าวว่า:
“อาจารย์ ข้าผิดแล้ว! ตอนนั้น ข้าไม่ได้คิดถึงเรื่องที่นางเป็นนายหญิงของข้าเลย คิดแต่ว่านางเป็นคนที่คิดจะฆ่าอาจารย์ให้ตาย จึงยิงไป!”
อาเต๊ากระโดดลงจากม้า พยุงเขาขึ้น กล่าวเสียงนุ่มว่า “เรื่องฝังศพนาง มอบให้เจ้าแล้ว จำไว้ ต้องฝังอย่างสมเกียรติ”
“รับบัญชา!” หลี่จงเหวินตอบเสียงดัง