กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเหยียนเห็นอาเต๊าไม่พูด จึงกล่าวอย่างเขินอายว่า “นางไม่ต้องการฐานะใด แม้จะเป็นสาวใช้ก็ยังได้!”
พูดจบ นางก็หลับตาปิดสนิท สีหน้าเหมือนปล่อยให้หยิบฉวยเอาได้ตามใจ บรรยากาศในกระโจมบัญชาการเริ่มอบอวลด้วยกลิ่นหอมและความตึงเครียด
ในดวงตาอาเต๊าวาบแวบแววราวยิ้มราวไม่ยิ้ม เขากล่าวช้า ๆ ว่า “รีบไปใส่เสื้อผ้าเถอะ ข้าไม่ใช่คนมักง่าย”
เซียวเหยียนลืมตาขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง ดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็โผเข้ามาข้างหน้า
อาเต๊าที่ปกติก็เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ตอนนี้ขนทั้งตัวตั้งชันไปหมด
สีตาของเขาอ่อนโยนลง ไม่ขัดขืนอีก ก้มมองใบหน้างดงามที่อยู่ประชิดติดกันอย่างอ่อนโยน