กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมเย็นพัดเอื่อย ท้องฟ้าปลอดเมฆไกลสุดสายตา นาน ๆ ครั้งจึงมีนกสองสามตัวบินผ่านป่าเขา
ขบวนรถม้าเคลื่อนไปบนถนนหลวงพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด ทิ้งรอยล้ออันแสนจำเจไว้เบื้องหลัง เหล่าผู้ติดตามที่ควบม้าร่วมขบวนต่างดูเซื่องซึมไร้เรี่ยวแรง
โจวจ้าวควบม้าอยู่หน้าสุดของขบวน บางครั้งก็กวาดตามองรอบด้าน ชื่นชมทิวทัศน์ฤดูใบไม้ร่วงที่แต่งแต้มสีสันทั่วผืนป่า และหันมองรถม้ากับผู้ติดตามอันเกียจคร้านด้านหลังเป็นระยะ
เขานึกถึงคำสั่งลับที่โจผีมอบให้ หากเล่าปี่ลอบโจมตี ให้สังหารเล่าเสียแล้วโยนความผิดให้เล่าปี่ ก่อนช่วยท่านอาทั้งสามกลับลั่วหยาง