กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นั่นก็เป็นโทษประหาร!”
พูดจบ ทหารเมืองหว่านเฉิงก็เงื้อมือฟันฉับ ตัดศีรษะสื่อเหล่าลิ่วขาด
เลือดกระเซ็นเต็มหน้าลกซุน เขาร้องออกมาด้วยความตกใจ “พวกเจ้า... พวกเจ้า... รบกวนนายทหารทั้งหลายฝากข้อความถึงแม่ทัพรถม้าด้วย ข้ายินดีช่วยเขาพิชิตง่อก๊ก!”
“ไร้สาระ พวกหนูง่อก๊กมีอยู่เต็มไปหมด แม่ทัพเราจัดการได้ง่าย ๆ ยังต้องให้นักโทษใต้บันไดอย่างเจ้าช่วยอีกหรือ?”
ลกซุนทำหน้าหนากล่าวว่า:
“แน่นอน แม่ทัพรถม้าไร้ผู้ต้าน ถึงไม่ใช้ข้าก็ยึดหัวเมืองต่าง ๆ ของเจียงตงได้ แต่หากได้ข้าช่วย หนึ่งคือยึดง่อก๊กได้เร็วขึ้น สองคือนายทหารทั้งหลายก็มีความดีเรื่องการแนะนำตัว ภายหลังข้าจะมอบทรัพย์สินบ้านเรือนให้เอง จะได้ไม่ต้องให้นายทหารทั้งหลายไปแย่งเอง!”