กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เจ้าว่าอะไรนะ?” ลกซุนใจหายวาบ “เป็นไปได้อย่างไร!”
นี่มันเวลาใดกัน?! เป็นเวลาที่กองทัพฮั่นบาดเจ็บล้มตายเกือบหมด เป็นเวลาที่พวกเขาแทบจะยึดลู่โข่วได้ทั้งเมือง และเป็นเวลาที่การรบกำลังจะสิ้นสุดลง
ในเวลาเช่นนี้ หน่วยลาดตระเวนโดยรอบกลับหายไป นั่นหมายความว่าอย่างไร?
ลกซุนรู้สึกราวกับถูกสัตว์ร้ายตัวหนึ่งจับจ้อง เหงื่อเย็นผุดทั่วร่าง เขาตวาดเสียงกร้าวว่า
“เหตุใดเพิ่งมารายงานเอาป่านนี้!”
หานตังกล่าวอย่างละอาย “เป็นเพราะแนวหน้ารบกันดุเดือดนัก อีกทั้งยังรุกคืบไปไม่หยุด เหล่าแม่ทัพล้วนออกไปคุมศึกที่แนวหน้ากันหมด…”