กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นอกเมืองด่านถงกวน
ค่ายใหญ่ของกวนหิน
เงาร่างหนึ่งยืนอยู่กลางลานฝึกทหาร กวัดแกว่งง้าวจันทร์เสี้ยวมังกรครามใต้แสงจันทร์ ประกายเย็นเยียบวูบวาบ ราวกับจะฟันสายลมฤดูใบไม้ร่วงให้ขาดสะบั้น
ขณะนั้น เงาร่างอีกคนเดินเข้ามา คนผู้นั้นก็คือกวนหิน เขาเอ่ยเสียงกังวานว่า “ยังโกรธอยู่อีกหรือ?”
คนที่กำลังรำง้าวทำราวกับไม่ได้ยิน ยังคงฟาดฟันอากาศไม่หยุด
กวนหินส่ายหน้าแล้วเดินเข้าไป “พอได้แล้ว ก็แค่เรื่องพระราชทานบำเหน็จ จำเป็นต้องขุ่นเคืองถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
กวนสกหยุดดาบยาวในมือ หอบหายใจพลางตวาดว่า