กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจเจียงชูนิ้วกลางขึ้น ชี้หน้าโจผีแล้วตะโกนว่า “โจจื่อหวน เจ้าอย่าไม่รู้จักน้ำใจคนดี!”
ฮวาซินรีบก้าวออกมาข้างหน้าแล้วกล่าวเสียงดังว่า
“โหวแห่งเหยียนหลิงนำทัพมาที่นี่ ย่อมต้องมาช่วยฝ่าบาทปราบกบฏเป็นแน่ การเสียมารยาทในท้องพระโรงครั้งนี้ ยิ่งแสดงให้เห็นว่าเขาร้อนใจเพราะเป็นห่วง และยังแสดงให้เห็นว่าโหวแห่งเหยียนหลิงภักดีต่อฝ่าบาท รักชาติ ซื่อตรงไม่คดโกง!”
กาเซี่ยงได้ยินแล้วขมวดคิ้ว คิดในใจว่า
“หมายความว่าอย่างไร โหวแห่งเหยียนหลิงชี้หน้าด่าข้า ไล่ให้ข้าฆ่าตัวตาย กลับเรียกว่าซื่อตรงไม่คดโกงหรือ? ชี้หน้าฝ่าบาทแล้วตะโกนโหวกเหวก กลับเรียกว่าภักดีต่อฝ่าบาทรักชาติหรือ?
หรือว่าข้ากับฝ่าบาทเป็นตัวกาลกิณีทำลายบ้านเมือง เป็นคนถ่อยต่ำช้ากันเล่า?”