กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าพยักหน้า “ไปสืบต่อ แล้วกลับมารายงาน!”
มองดูหน่วยลาดตระเวนจากไปไกล อาเต๊าก็ขมวดคิ้ว ถอนหายใจว่า “ชาวเซียนเปย์เคลื่อนทัพเร็วเหลือเกิน”
เขามองท้องฟ้า แล้วหันไปมองทหารม้าที่อยู่ด้านหลัง พลางคำนวณในใจ
“ตอนนี้เถี่ยฝูถูพุ่งโจมตีได้เร็วประมาณสี่สิบหลี่ต่อหนึ่งชั่วยาม หากเดินทัพเร็วสักหน่อยก็ได้ยี่สิบถึงสามสิบหลี่ต่อหนึ่งชั่วยาม
หากพุ่งโจมตีจากตรงนี้ไป ใช้เวลาชั่วยามเศษก็ถึงสนามรบ แต่ตามปกติแล้ว เมื่อถึงที่นั่นย่อมไม่เหลือแรงต่อสู้
ชาวเซียนเปย์ต้องคิดเช่นนี้แน่ แต่ข้าเป็นคนที่ใช้หลักทั่วไปมาคำนวณได้เสียที่ไหน?”