กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่องจนถึงเที่ยงคืน ยกขวัญกำลังใจทหารของกองทัพฮั่นขึ้นถึงขีดสุด และกดขวัญกำลังใจทหารของทหารรักษาเมืองฉางอันลงสู่ก้นบึ้ง
ซุนหลี่สวมเสื้อฟางกันฝน ยืนอยู่บนเชิงเทินเมืองอันมืดมิด มองม่านฝนทึบตัน พลางถอนใจว่า
"ไม่ว่าฝนนี้จะเป็นฝีมือของเล่าเสี้ยนหรือไม่ ทหารและราษฎรฉางอันก็จะพากันยกเรื่องนี้ให้แก่เล่าเสี้ยนเองอยู่ดี เฮ้อ..."
ธงทหารบนเชิงเทินเมืองปลิวสูงสะบัดเสียงพรึบพรั่บ ต้นไม้ทั้งในและนอกเมืองโอนเอนไปมา ส่งเสียงหวือหวา
ซุนหลี่พึมพำกับตนเอง "ลมหนาวพัดโชย น้ำในแม่น้ำอี้เย็นยะเยือก วีรบุรุษผู้จากไปมิหวนคืน กองทัพฮั่นแข็งแกร่งเช่นนี้ ไม่รู้ว่าแม่ทัพเตียวจะเป็นอย่างไรบ้าง..."