กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฮูหยินจู้หรงถลึงตา “อะไรกัน ชาวฮั่นยังไม่ถูกตีถอย พวกเจ้าจะแตกคอกันเองหรือ?”
มู่ลู่หน้าซีดเผือด หมดเรี่ยวแรง ไม่พูดจา กลับเป็นทหารชนเผ่ารอบข้างที่ตะโกนด่าเสียงดัง “ก็เพราะกองทัพฮั่นยังไม่ถอย ท่านอ๋องของเราจึงต้องฟื้นกำลังให้เร็วที่สุด!”
พูดจบ ทุกคนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พร้อมชี้คมดาบเข้าหาฮูหยินจู้หรง
เมิ่งฮั่วยังคงนิ่งเฉย ไม่สะทกสะท้าน จ้องทหารหญิงไม่ไกลด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
ยามนั้น ทหารหญิงสามนางมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจก้าวออกมา คุกเข่าโขกศีรษะต่อฮูหยินจู้หรง พลางกล่าวเสียงดัง: