กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ออกโจมตีหรือ?” ยงข่ายตกใจอย่างมาก “ขวัญกำลังใจทหารกองทัพเล่าปี่กำลังสูงเช่นนี้ พวกข้าออกจากเมืองไปออกรบ มิใช่เอาไข่กระทบหินหรือ?”
เล่าฮองส่ายหน้า “ไม่ใช่ หากพวกข้ายึดมั่นป้องกันเมือง เล่าเสี้ยนสามารถมาถึงได้ภายในสามวัน หลี่ฮุยมาถึงได้ภายในสิบวัน ขอเพียงเล่าเสี้ยนประจันกับพวกข้า รอจนกองหนุนมาถึง เมืองนี้ พวกข้ารักษาไว้ไม่อยู่!”
“เช่นนั้นก็ออกศึกหรือ?” ยงข่ายยังลังเล
เล่าฮองกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “พวกข้าพักฟื้นมาแล้วสามวัน รวมกองทัพใหญ่ได้แปดพัน ครองความได้เปรียบของภูมิประเทศ เล่าเสี้ยนรบติดต่อกันหลายวัน กองทัพเหนื่อยล้าจากการเดินทัพไกล นี่คือจังหวะที่พวกข้าจะใช้กำลังที่พักผ่อนโจมตีกำลังที่เหนื่อยล้า”
ยงข่ายได้ยินก็รู้สึกว่ามีเหตุผลบ้าง แต่ยังไม่วางใจ จึงถามว่า