เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ห้องหนังสือของอาเต๊า
กระดาษแผ่นเล็กแผ่นหนึ่งวางเงียบๆ อยู่บนโต๊ะ อาเต๊ามองแล้วมองอีก
นี่คือสิ่งที่หวงเฮ่าเพิ่งส่งมา บันทึกบทสนทนาของเฝิงสีกับอู๋ปัน เมื่อนำมาเชื่อมกับฉากที่จูล่งและฮองตงแสดงความคับแค้นใจในวันนี้ อาเต๊าก็ตกอยู่ในห้วงความคิด
“ตั้งแต่ข้ามภพมา คนที่ข้าให้ความสำคัญล้วนแต่เป็นญาติ เช่น พี่เมียน้องเมียหลายคน หรือไม่ก็คนใกล้ชิด เช่น จูล่ง หวงเฮ่า เป็นต้น หรือไม่ก็แม่ทัพผู้มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ เช่น ลิเงียม ฮองตง ม้าเฉียว เป็นต้น ที่เหลือก็คือพวกหลี่ฮุย เตียวหงี ซึ่งเป็นแม่ทัพที่เคยมีผลงานชัดเจนในประวัติศาสตร์ แม้จะยังไม่ได้สร้างผลงานใด ข้าก็เลื่อนตำแหน่งให้เป็นกรณีพิเศษแล้ว
แต่พวกอู๋ปัน เฝิงสี ที่มีความสามารถแต่ชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ไม่ถือว่าใหญ่ กลับถูกข้ามไปจริงๆ”